Morning is cruel (recensie Oor)

Oei, de regen komt wel héél gelegen. Blow me a kiss, you nearly missed but I stood tall, zucht Dennis Wels met donkere stem in opener Firestone. Buiten wordt het nóg donkerder. Wels komt dichterbij. Té dichtbij, eigenlijk.

 De muziek van de Brabander doet wat goede muziek moet doen: ontroeren, emotioneren, een beetje pijn doen, zelfs. Dat de Boxtelse singer-songwriter tot zulke pracht in staat was, liet hij al eerder horen. Op voorganger Serenity liet Wels twee gezichten zien. Dat van de gitzwarte troubadour van het pijnlijke levenslied en die van frivolere vertolker van melancholische folkliedjes.