Dat Morning Is Cruel behoorlijk vertrouwd klinkt ligt niet eens zozeer aan invloed en stijl, want de verschuiving van Americana naar toch meer authentieke country, folk en blues is duidelijk hoorbaar. Maar qua aanpak en geluid is er toch weinig nieuws aan de horizon. Donkere, melancholische liedjes met akoestische gitaar blijven de basis. En Wels klinkt toch gewoon weer als Wels: doorleefd en in voortdurend contact met zijn ziel.

Toch waren gerenommeerde wereldartiesten als Grayson Capps en vooral Ryan Adams zo sterk van invloed, dat zelfs het gros van eerder geschreven materiaal overboord werd gegooid ten faveure van liedjes met een andere benadering. De pikzwarte opener ‘Firestone’ is in elk geval een schot in de roos, want het is het beste nummer wat Dennis Wels tot nu toe schreef. Een prachtige compositie met een subtiele spanningsboog.

De aanhouder wint ...

De ondersteunende gitaarpartijen van vaste sidekick Rudy Bressers en Merlijn van Minderhout zijn wederom van uitzonderlijke kwaliteit. Dat geldt overigens voor alle composities van Morning Is Cruel. Jammer genoeg zijn doorsnee liedjes als ‘Sail’ en later ‘She Goes Through The Sun’ dan weer wat minder sterk. Gelukkig wordt dat tijdig rechtgezet met de sfeervolle melodieën van ‘She Passes Me By’ en ‘Soul’, het spannende, met slide doordrenkte ‘Dead & Gone’ en het blues getinte ‘Butterfly’.

'Morning is Cruel' 3 voor 12 VPRO